Spoken Word Poetry: Kumusta?

Spoken Word Poetry: Kumusta?

Junrey R. Belando

October 14, 2018

Kumusta ka na? Masakit pa ba ang mga sugat sa puso mo 
dulot ng taong dati mong sinisinta?

Salamat naman kung okay ka na at unti-unti nang naghilom ang sugat 
o mga sugat sa puso mong kamakailan lang ay tila durog na durog na.

Pinupuri kita sa angkin mong tapang sa pagkubli ng sakit sa damdamin 
sapagkat sa panlabas na anyo ay waring hindi mo alintana.

Ang iyong taglay na tapang at lakas 
upang patuloy na bumangon ay talagang kahanga-hanga.

Nararapat sayo ay gawin kang isang bayani, 
bayani katulad nina Bonifacio, Jacinto at Mabini

Kasintapang mo sila 
bagama’t damdamin lamang at sarili ang iyong sandata

Tunay na hindi matatawaran
 ang ankin mong tapang sa pagkubli ng iyong pagkabalisa

Sapagkat sa labas at publiko 
waring buhay mo’y napaka perpekto 
'pagkat maligaya ang iyong ipinapakita.

Ngunit ang hindi nila alam habang ikaw ay malayang nakikipag-usap o tumatawa

Habang sa paggawa ng iyong mga takda-- hapon man o sa umaga

Habang sa mundo mong ginagalawan ikaw ay abalang-abala

Ay nananaig pa rin sa puso mo ang hapdi, kirot at buhay na walang-gana.

Ngunit bakit sa madla ay iba naman ang iyong ipinapakita?

Bakit kahit pag-iyak ay hindi mo man lang magagawa

Patunay ba ito na ikaw ay patuloy pa ding nagdurasa

Mula sa sakit at hapdi ng kahapong naglalaro pa din sa iyong alaala?

Nasaan na ang mga ngiting 'yon na tunay na maligaya?

Nasaan na ang buhay mong dati-rati ay kaysigla?

Nasaan na ang dating ikaw na tunay na napakaligaya?

Kapatid, tama na. Bumangon ka na at buksan ang iyong mga mata

Buhay mo ay may saysay kahit wala na ang dati mong sinisinta

Kapatid tama na. 
Pakatandaan na hindi ka nag-iisa, 
sapagkat naririyan naman mga taong sa kanila, ikaw ay mahalaga.

Kaya’t bangon na, alisin ang mga bagay na syang nakapiring sayong mga mata
 at harapin ang panibagong yugto pagkat alalahanin mo,
 habang buhay may pag-asa.

SPOKEN WORD POETRY: BUMABANGON

Katha ni: JUNREY BELANDO

Wala akong pakialam, wala na akong nararamdaman

Wala na akong dapat balikan pa, kaya’t wala na rin dapat pag-usapan

Wala na akong sasabihin sapagkat itong puso’y kumbinsido na

Kumbinsido na itong puso’y babangon muli mula sa pagkalugpok
Babangong muli mula sa kanyang pagkamarupok

Kaya’t kahit na tila walang tigil itong mga dagok

Na pilit sumisira sa dating matibay na kahibangan

Ngayon itong puso ay pilit na lumalaban

Lumalaban tayo, lumalaban itong pusong lugmok na lugmok sa kahibangan.

Ayoko na, ayokong-ayoko nang balikan pa

Mga masasayang araw, gabi at oras

Mga dating kaligayahan na sa ngayo’y nakabaon na lamang 
sa alaala ng kahapon.

Ayoko na, ayoko na!

Iyan ang mga katagang nasa aking isipan

Iyan ang mga katagang bumabalot sa aking katauhan

Iyan ang mga katagang nais kong paniwalaan at aking paninindigan

Dahil sa sakit ng dating pag-ibig na puno ng kahibangan.

Ngunit bakit hanggang ngayon ay tila umaasa pa rin

Bakit hanggang ngayon ay umaasa pa din

Bakit naglalaro sa aking isipan na muli ay siya’y makapiling?

Bakit tila ang puso’y hindi natuto sa dinanas na sugat at kabiguan din…

Haaaay! teka muna at itigil na nga. tandaang lahat ng dati ay pawang kahibangan lamang

Kahibangan na sa aking damdamin ay tila bumubulag nang buong tapang

Kahibangan lamang na nais kong wakasan at iwanan nang tuluyan

Ngunit bakit? Bakit may isang tinig o damdamin pa ring pilit umaasa

Umaasang may mangyaring maganda gayong wala naman talagang pag-asa

Pag-asa? Oo, umaasa. Bakit itong damdaming sawi

Ay hindi pa rin mapakali? Bakit umaasa pa rin na  may maganda pa ngang mangyayari?

Bakit tila hindi natuto ang puso sa gitna ng naranasang pasakit?

Puso, tama na. Bumangon ka’t idilat ang mga mata

Sa katotohanang sa pagitan ninyong dalawa

Ay ikaw lang naman ang umaasa

Tanggapin ang katotohanang ang lahat ng iyon 
Lahat ng mga iyon...ay wala lang naman pala sa kanya.

SPOKEN WORD POETRY: HINDI NA KAILANMAN MAGPAPAKATANGA PA

Katha ni: Junrey R. Belando

ITO ANG AKING BAGONG SIMULA.

Ilang beses ba akong nagbabasakali?

Ilang beses ko nga bang minaliit ang sarili

Para lamang sayo ay maging kapuri-puri?

Hindi isa, hindi rin dalawa, o tatlo, o maging lima!

Ngunit pag-ibig mo ba ay aking nasungkit

Sa gitna ng mga unos at mga tinahak na mga pasakit?

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima

Limang mga katotohanan ang pilit kong pinagbubulagan

Pinilit ko ang sarili na ang mga piring sa aking mga mata ay hindi mamulat sa katotohanan

Katotohanang sa pag-ibig ko sayo ako ay nagpapakatanga.

Isa. Isang chat mo lang sa facebook dati ay kung ano nang saya!

Anong saya sa aking puso na sa aking mga pisngi ay nagpapasaya.

Dalawa. Dalawang beses yata tayong kumain sa labas

Bago ko nalamang lahat ng mga yun ay pagkukunwari lang pala at mga palabas.

Tatlo. Tatlong salita lang naman galing sayo ang lagi kong inaasam

Hindi ko mawari kung bakit ang mga katagang "I LOVE YOU" ay labis ang kapangyarihan.

Apat. Apat na segundo akong natulala bago umagos ang hindi ko 

mapigilang pagluha nung narealize ko kung gaano ako katanga.

Lima. Limang mga kataga sa ngayon ay laman ng aking diwa

Limang kataga ang isasabuhay ko sa aking bagong simula:

'HINDI NA KAILANMAN MAGPAPAKATANGA.'